nlfrende

Provocatietest toxische metalen

Onze gezondheid wordt op verschillende manieren in gevaar gebracht. Een chronische intoxicatie (vergiftiging) met toxische metalen, zoals lood, kwik, cadmium, etc. vormt een grote belasting voor al onze organen. Lood belemmert de werking van de hersenen, bloedvaten en nieren. Kwik is het meest toxische element dat het immuunsysteem en de darm negatief beïnvloedt, waardoor voedselallergieën kunnen ontstaan. Cadmium stapelt vooral in de lever, alvleesklier en nieren. Lood en cadmium krijgen we vooral binnen via de lucht. Kwik krijgen we binnen via amalgaamvullingen en vaccinaties. Maar er zijn nog meer kwalijke metalen, zoals arseen en aluminium.

Als er het vermoeden bestaat, dat U belast bent met een te hoge concentratie aan een of meerdere van deze toxische metalen, dan willen wij dit aantonen dan wel uitsluiten door middel van een PROVOCATIETEST. Deze provocatietest meet de uitscheiding van toxische metalen in de urine na toediening van twee chelerende substanties. Een chelerende substantie of chelator is een stof die als het ware toxische metalen vangt en deze via de urine afvoert. Soms is het van belang om ook een urinemonster te hebben van vóór de provocatietest, omdat door vergelijking van de resultaten in de ochtendurine met die van na de provocatietest vastgesteld kan worden in welke mate men belast is met toxische metalen. In de meeste gevallen volstaat het om alleen de urine na de provocatietest te laten onderzoeken.

wwb_img25

milieu

wwb_img27

Twee dagen voorafgaande aan de provocatietest mag geen zeevoedsel (vis, mosselen, garnalen) gegeten te worden.

Op de dag van de provocatietest wordt niet ontbeten. Mensen met suikerziekte of zij die denken dat ze niet zo lang nuchter kunnen blijven, kunnen enkele crackers nuttigen, maar zonder enig beleg. Wat drinken betreft, is alleen water toegestaan.
U neemt op de ochtend van de provocatietest geen andere supplementen in. Medicijnen die zijn voorgeschreven, gebruikt U wel volgens voorschrift.

 

De provocatietest wordt als volgt uitgevoerd:

Zodra U bij ons in de praktijk bent is het belangrijk de blaas te ledigen, voordat de test begint.

Aanvang van de provocatietest:
Er wordt gedurende 30 tot 40 minuten een tweetal chelatoren in een bloedvat in een arm geïnjecteerd met een tussenpauze van 10 minuten. Tijdens de eerste injectie drinkt U niets en tijdens de tweede injectie één glas water. Nadat de injecties toegediend zijn, drinkt U nog eens twee glazen water in ongeveer 30 minuten, zodat U er in totaal drie gedronken hebt. Na de injecties blijft U nog minstens anderhalf uur in de praktijk, alwaar de urine die gemaakt wordt gedurende deze tijd in een speciale bokaal wordt opgevangen. Gedurende deze tijd mag U niets anders nuttigen.

 

Na de provocatietest kunt U wat last hebben van hoofdpijn, maar dat is eerder uitzondering dan regel. Ook kan er jeuk of rode verkleuring van de arm ontstaan, waarin geïnjecteerd is (zelden).
Nog zeldzamer is een reactie, waarbij de patiënt zich niet lekker voelt en wat misselijk is. Deze mensen zijn bijna altijd in ernstige mate belast met toxische metalen.

De urine na anderhalf uur wordt in een speciaal buisje voor transport overgebracht en goed afgesloten in een speciale envelop gedaan. Deze envelop wordt aan een Duits laboratorium, Micro Trace Minerals te Hersbruck, opgestuurd.